Image

 ຄົ້ນພົບ: ສະຖານທີ່ໆຈະປ່ຽນແປງທັດສະນະຄວາມເຊື່ອຂອງໂລກກ່ຽວກັບທີ່ມາຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ

ການຄົ້ນພົບຫໍໂຮງທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ແບບທຳມະດາເຊິ່ງມີອາຍຸຍາວນານເຖິງ 2600 ກວ່າປີ ທີ່ອ້ອມຮອບຕົ້ນໄມ້ເກົ່າແກ່ໃນເນປານ ເຊິ່ງເປັນສະຖານທີ່ໆພຸດທະມານດາໄດ້ຈ່ອງໃນຂະນະທີ່ຊົງປະສູດ ຈະເປັນການປະຕິວັດຄວາມເຂົ້າໃຈໃໝ່ກ່ຽວກັບຕົ້ນກຳເນີດຂອງສາສະໜາໜຶ່ງຂອງບັນດາສາສະໜາສຳຄັນໃນໂລກ.

ນັກບູຮານນະຄະດີ ໄດ້ຂຸດຄົ້ນພາຍໃຕ້ຕົ້ນໄມ້ສັກສິດທີ່ວິຫານມາຍາເທວີ ທີ່ເມືອງລຸມພີນີໄດ້ຄົ້ນພົບຫລັກຖານທາງວັດຖຸທີ່ເຮັດໃຫ້ເຊື່ອມໂຍງຢ່າງຊັດເຈນເຖິງການປະສູດຂອງເຈົ້າຊາຍສິດທັດຖະໂຄຕະມະ ຜູ້ທີ່ຄຳສອນຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກນັບຖືປະຕິບັດເກືອບເຄິ່ງຕື້ຄົນໃນປັດຈຸບັນ.

ການຄົ້ນພົບແບບພິເສດນີ້ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຜູ້ນັບຖືສາສະໜາແຕ່ດັ້ງເດີມ-ເມື່ອ 600 ປີກ່ອນ ຄ.ສ.ນັ້ນເປັນນັກມັງສະວິຣັຕແລະຫຼີກເວັ້ນ ຈາກຄວາມຮັ່ງ ມີທາງດ້ານວັດຖຸ ເພື່ອສະແຫວງຫາ ຫົນທາງຈະເລີນທາງຈິດໃຈທີ່ໄດ້ວາງຮາກຖານໂດຍ ເຈົ້າຊາຍຜູ້ທີ່ໄດ້ສະລະຍົດສັກອັນ ສູງສົ່ງເພື່ອອອກສະແຫວງຫາເສັ້ນທາງສູ່ການຕັດສະຮູ້.

ວິຫາຣທີ່ກໍ່ດ້ວຍດິນຈີ່ຂະໜາດໃຫຍ່ ກ່ອນຍຸກໂຄງສ້າງປູຊະນິຍະສະຖານທາງພຣະພຸດທະສາສະໜາທີ່ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດກໍໄດ້ຖືກຄົ້ນພົບໃນສະຖານທີ່ດຽວກັນນີ້ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການເຟືອງຟູຂອງການນັບຖືພຣະພຸດທະສາສະໜາເປັນທີ່ຍິນດີພຸດທະມາມະກະທີ່ຮັ່ງມີແລະມີອຳນາດກ່ອນທີ່ການຍອມຮັບນັບຖືຂອງ
ພຣະເຈົ້າອະໂສກ ມະຫາຣາຊ ຜູ້ທີ່ມີອານາຈັກແຜ່ໄພສານທົ່ວທຸກພາກຂອງຊົມພູທະວີບໃນເວລານັ້ນ ແລະໂດຍດັ້ງເດີມແລ້ວ ຖືວ່າພຣະອົງເປັນບຸກຄົນສຳຄັນທີ່ສຸດໃນການຫັນປ່ຽນຈາກການເຊື່ອຖືແບບທ້ອງຖິ່ນດັ້ງເດີມ.

ສາດສະດາຈານ ໂຣບິນ ຄອນນິງແຮມ ແຫ່ງມະຫາວິທະຍາໄລເດີຣ໌ຮາມ, ຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ຮ່ວມນຳພາການ ສຳຫຼວດນານາຊາດ ຮ່ວມກັບ ອາຈາຣຍ໌ ໂກສ໌ ປຣະສາດ ຈາກມູນນິທິພັດທະນາພື້ນທີ່ປະສູປະຕິ (the Pashupati Area Development Trust) ໃນເນປານ, ໄດ້ກ່າວວ່າ ຈົນກຮອດບັດນີ້ ບັນດານັກປາດທາງພຸດທະສາສະໜາໄດ້ຖືກບັງຄັບໃຫ້ອີງອາໄສໂດຍການເລົ່າສືບໆກັນມາແລະຕາມຄຳພີບູຮານທີ່ໄດ້ບອກວ່າວັນປະສູດຂອງ
ພຣະພຸດທະເຈົ້າແມ່ນໃນສະຕະວັດທີສາມຫຼືທີຫົກກ່ອນ ຄ.ສ.

“ການຄົ້ນພົບຄັ້ງນີ້ຈະເປັນການເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່ໂດຍສິ້ນເຊີງໃສສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ປະຕິບັດມາໃນຮູບແບບຂອງການປະຕິບັດແບບດັ້ງເດີມ”, ລາວໄດ້ກ່າວ. ການບໍ່ສອດຄ່ອງທາງວິຊາການເປັນຜົນມາຈາກຄວາມແຕກຕ່າງ ທາງ ປະຫວັດສາດທີ່ໄດ້ເກີດຂື້ນໃນປະຊາກອນຕ່າງໃນທົ່ວທະວີບອາຊີ.

ຄວາມຜິດພາດໃນການສຳຫຼວດຫຼັກຖານທາງວັດຖຸກ່ອນໜ້າທີ່ຍຸກເສົາຫີນອະໂສກໃນຍຸກ 249 ປີກ່ອນ ຄ.ສ. ທີ່ໝາຍສະຖານທີ່ປະສູດໃນລະຫວ່າງທີ່ພຣະອົງໄປຢ້ຽມຢາມ ໄດ້ປູກຝັງຄວາມສົງໄສມາຍາວນານໃນ ຫົວຂອງນັກປາດທີ່ມີຕໍ່ປະຫວັດພົງສາວະດານ.

ສາດສະດາຈານ ຄອນນິງແຮມ ໄດ້ກ່າວວ່າ ມັນເປັນທີ່ເຊື່ອໄດ້ວ່າ ວິຫາຣທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ ອາດຖືກສ້າງຂື້ນ ໂດຍຊາວບ້ານໃນທ້ອງຖິ່ນນັ້ນ ທີ່ກວມຫຸ້ມຕົ້ນໄມ້ບ່ອນທີ່ພຸດທະມານດາ ນາງມາຍາເທວີໄດ້ຊົງປະສູດໃນ ສວນອາດອຸທະຍານລຽບຕາມຕີນພູເຂົາຫິມາໄລໃນຂະນະທີ່ພຣະນາງຊົງສະເດັດຈາກນະຄອນຫລວງຂອງພຣະສວາມີໄປສູ່ກຸງເທວະທະຫາເຊິ່ງເປັນ
ບ້ານເກີດຂອງບິດາມານຂອງພຣະນາງ.

ສະຖານທີ່ນີ້ໄດ້ຖືກສ້າງຂື້ນກວມຕື່ມອີກດ້ວຍສີລາປະມານ 26 ຄູນ 20 ແມັດ ສ້າງຕໍ່ຕື່ມໃນນ້ຳໜັງ 20 ກິໂລກຣາມ ເຊິ່ງມີຕົ້ນໄມ້ໃນສູນການທີ່ຖືກຮັກສາໄວ້ເປັນຢ່າງດີ. ສິ້ນສ່ວນເສດເຫຼືອຂອງຖ່ານໄຟແລະດິນຊາຍໄດ້ຖືກທົດລອງ ໃນຂະນະດຽວກັນກັບຮາກຂອງຕົ້ນໄມ້ບູຮານທີ່ເນັ່ງອອກໄປເດີ່ນກາງແຈ້ງຂອງວິຫາຣກໍໄດ້ຖືກກວດສອບໂດຍນັກວິທະຍາສາດທີ່ມະຫາວິທະຍາໄລ
ສະເຕີລິງໃນສະກອ໊ດແລນ.

ການຜິດພາດໃນການຄົ້ນພົບຫຼັກຖານທາງຄວາມມັ່ງມີຫຼືການຕັດກະດູກສັດໃນສະຖານທີ່ນີ້ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າຫຼັກການຖືປະຕິບັດແບບບໍ່ກິນຊີ້ນແລະການສະລະອອກຈາກສິ່ງທີ່ເປັນວັດຖຸເຂົ້າຂອງພ້ອມດ້ວຍການຂ້າສັດບູຊາຍັນ ໄດ້ມີແຕ່ສະໄໝຕົ້ນໆຂອງສາສະໜາແລ້ວ.

“ນີ້ເປັນຍຸກທີ່ເກີດມີການປ່ຽນແປງທາງເສດຖະກິດແລະສັງຄົມຂະໜາດໃຫຍ່- ການຈະເລີນເຕີບໂຕຂອງບັນດາແຄວ້ນແລະຕົວເມືອງແລະການເພີ່ມຂື້ນຂອງປະຊາກອນ. ຄຳສອນຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເປັນພຣາມດ້ວຍການເກີດ ແລະຍັງມີຫຼາຍຢ່າງສຳລັບຊີວິດຫຼາຍກວ່າສິ່ງທີ່ເປັນວັດຖຸນິຍົມ. ນີ້ເປັນສິ່ງດຶງດູດຈັບໃຈຕໍ່ການເພີ່ມຂື້ນຂອງຈຳນວນພໍ່ຄ້າຊາວຂາຍ ຜູ້ທີ່ບໍ່ແມ່ນຄົນຊົນຊັ້ນພຣາມໂດຍກຳເນີດ,” ກ່າວໂດຍສາດສະດາຈານ ຄອນນິງແຮມ.

ເມືອງລຸມພີນີ, ປັດຈຸບັນນີ້ໄດ້ກາຍເປັນເມືອງມໍລະດົກໂລກຂອງອົງການຍູເນສໂກ, ເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາສະຖານທີ່ທີ່ສັກສິດທາງພຸດທະສາສະໜາຄຽງຄູ່ກັບພຸດທະຄະຍາ, ສະຖານທີ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າຕັດສະຮູ້, ສາຣະນາດ, ສະຖານທີ່ສະແດງປະຖົມເທສະໜາ, ແລະກຸສິນາຄະຣາ(ນາຣາ) ສະຖານທີ່ປະຣິນິບພານ.

ປັດຈຸບັນນີ້ ໄດ້ມີນັກສະແຫວງບຸນເກືອບລ້ານຄົນຕໍ່ປີໄດ້ມາທ່ອງທ່ຽວ. ທ່ານ ໄອຣິນາ ບົກໂກວາ ຜູ້ອຳນວຍການຂອງອົງການຍູເນສໂກ ໄດ້ຮຽກຮ້ອງຕື່ມ, “ໃຫ້ມີການຄົ້ນຄວ້າທາງບູຮານນະຄະດີ, ວຽກງານອະນຸລັກແລະສົ່ງເສີມການບໍລິຫານສະຖານທີ່ຢ່າງເຂັ້ມງວດຕື່ມ” ເພື່ອຮັບປະກັນການປົກປັກຮັກສາລຸມພີນີ. ນັກວິຊາການເຊື່ອວ່າ ການຄົ້ນພົບອາດສາມາດ ປະກາດສັກກະລາດໃໝ່ໃນວົງການນັກປາດທາງພຸດທະສາສນາ.

ກຸມາຣ ເສຣດຖາ, ລັດຖະມົນຕີທາງກະຊວງວັດທະນະທຳ, ທ່ອງທ່ຽວແລະການບິນຂອງເນປານ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ ການຄົ້ນພົບຄັ້ງນີ້ມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍຕໍ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຕື່ມອີກກ່ຽວກັບສະຖານທີ່ປະສູດຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ. ລັດຖະບານຂອງເນປານຈະບໍ່ນິ້ງນອນໃຈທີ່ຈະປົກຮັກສາສະຖານທີ່ສຳຄັນນີ້.”

ຕົ້ນໄມ້ທີ່ຢູ່ໃຈກາງຂອງວິຫາຣບໍ່ປະກົດເຫັນຢູ່ຫັ້ນອີກແລ້ວກ່ອນ ຄ.ສ. 400 ປີ ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ນັກສະແຫວງບຸນຊາວຈີນໄດ້ລາຍງານວ່າຍຸກສະຕະວັດຕໍ່ມາກໍມີເຊິ່ງມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າໄດ້ມີການປູກຕື່ມຕະຫຼອດເວລາທີ່ຜ່ານມາ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ມັນກໍບໍ່ໄດ້ກາຍເປັນສະຖານທີ່ຂອງນັກສະແຫວງບຸນກ່ອນສະຕະວັດທີ 15 ແລະໄດ້ຖືກປ່ອຍປະລະໄລຈົນກວ່າຈະໄດ້ຖືກຄົ້ນພົບຈາກທ່ານ ອາລົວສ໌ ອັນຕັນ ຟຸຍເຣີ ນັກບູຮານນະຄະດີຊາວເຢຍຣະມັນໃນປີ 1896 ທ່າມກາງປ່າດົງພົງໄພ.

Source:

http://www.independent.co.uk/incoming/unearthed-the-shrine-set-to-revolutionise-world-view-of-buddhas-origins-8962817.html

Ekaggacitto Bhikkhu

Lao Buddhism is a website designed for Lao Buddhist Community.

Ekaggacitto Bhikkhu has 64 posts and counting. See all posts by Ekaggacitto Bhikkhu

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.