ມາຮູ້ຈັກກັບພາສາປາລີກັນເທາະ

ມາຮູ້ຈັກກັບພາສາປາລີເຊິ່ງເປັນພາສາຂອງພຣະພຸທຯດະເຈົ້າກັນເທາະ

ະບາຍດີທ່ານຜູ້ອ່ານທີ່ຮັກແພງທັງຫຼາຍ! ເນື່ອງຈາກວ່າ ຄໍລຳພາສາປາລີ ຫາກໍກຳລັງປະກົດແກ່ສາຍຕາທ່ານຜູ້ອ່ານເປັນເທື່ອທຳອິດ ຈິ່ງຂໍທັກທາຍສະບາຍດີມາຍັງທ່ານ ກ່ອນຈະເປີດປະຕູເຂົ້າສູ່ເນື້ອໃນໃນອັນດັບຕໍ່ໄປທັງໃນສະບັບນີ້ແລະສະບັບໜ້າ.

ກ່ອນອື່ນມາຮູ້ຈັກທີ່ໄປທີ່ມາຂອງພາສາປາລີສາກ່ອນ. ພາສາປາລີ ເມື່ອກ່ອນເປັນ ພາສາມາຄະທີ ເຊິ່ງບາງຄັ້ງກໍຖືກເອີ້ນໃນຊື່ທີ່ເປັນໄວພົຈນ໌ຕໍ່ກັນວ່າ ຕັນຕິພາສາ  ກຳເນີດຢູ່ໃນແຄວ້ນມະຄົດ. ເຖິງແມ່ນວ່າ ຖິ່ນກຳເນີດຂອງພາສານີ້ຍັງເປັນທີ່ຖົກຖຽງກັນຂອງບັນດານັກປາດທາງພາສາສາດຢູ່ບໍ່ນ້ອຍກໍຕາມ, ພາສາປາລີ ຖືໄດ້ວ່າເປັນພາສາເກົ່າແກ່ທີ່ພຣະພຸດທະອົງນຳໃຊ້ເຂົ້າໃນການເທດສະໜາສັ່ງສອນປະຊາຊົນເມື່ອພຣະອົງຍັງຊົງພຣະຊົນຢູ່, ສາດສະດາຈານ ຣິສ ເດວິສ (Professor Rhys Davids) ຜູ້ກໍ່ຕັ້ງສະມາຄົມປາລີປະກອນ(Pāḷi Text Society) ໃນປີ ຄ.ສ. 1881 ທີ່ປະເທດອັງກິດ ໄດ້ໃຫ້ທັດສະນະວ່າ ພາສາປາລີເປັນພາສາທີ່ຄ້າຍຄືກັບພາສາຢູ່ໃນແຄວ້ນໂກສົລ ເຊິ່ງເປັນສະຖານທີ່ໆພຣະພຸດທະອົງໄດ້ຊົງຈຳພັນສາຢູ່ຕະຫຼອດໄລຍະ 25 ພັນສາ ເປັນເວລາອັນຍາວນານພໍສົມຄວນ ເພື່ອເທດສະໜາສັ່ງສອນແກ່ປະຊາຊົນ. ແຕ່ທ່ານສາດສະດາຈານ ໂອລເດັນເບີຣ໌ກ (Professor Oldenberg) ໄດ້ອີງອາໃສຫຼັກຖານໃນພູເຂົາຂັນທະຄີີຣີຈາກແຄວ້ນກາລິງຄະ ມີທັດສະນະວ່າ ພາສາປາລີໄດ້ມີຕົ້ນກຳເນີດມາຈາກແຄ້ວນກາລິງຄະ. ແຕ່ວ່າຕາມການສັງເກດຈາກປະກົດການທາງພາສາສາດທີ່ໄດ້ຄົນພົບໃນພາສາປາລີແລະພາສາໄປສາຈີ, ທ່ານໂອດເຕ ແຟຼັງ (Otte Franke) ຄິດວ່າ ພາສາປາລີເປັນພາສາຂອງພາກຕາເວັນຕົກຂອງອິນເດຍ ບ່ອນທີ່ພາສາໄປສາຈີມີອິດທິພົນມາກ່ອນ. ຕໍ່ກັບທັດສະນະນີ້ ທ່ານສາດສະດາຈານ ກຣີເອີສັນ (Professor Grierson) ໄດ້ເຫັນດີກັບທ່ານ ແຟຼັງໃນຈຸດທີ່ວ່າພາສາປາລີມີສ່ວນພົວພັນທາງພາສາດສາດກັບພາສາໄປສາຈີ ແຕ່ມີຄວາມເຫັນແຕກຕ່າງຢູ່ບ່ອນວ່າ ພາສາປາລີມີຕົ້ນກຳເນີດມາຈາກແຄວ້ນມະຄົດ.

ອີງຕາມຫຼັກພາສາສາດແລ້ວ ຖ້າຈະເວົ້າໃຫ້ເຂົ້າຫຼັກການ ນັກພາສາສາດໄດ້ແຈກແນກພາສາໃນສະໄໝພຸດທະການໄວ້ວ່າ ມີພາສາຢູ່ 2 ຕະກູນໃນປະເທດອິນເດຍຄື: ພາສາປຣາກຣິຕ ແລະ ພາສາສັນສະກຣິຕ. ໃນນັ້ນ ໃນຕະກູນພາສາປຣາກຣິຕໄດ້ແບ່ງອອກເປັນ 6 ພາສາຄື:

  1. ພາສາມາຄະທີ: ເປັນພາສາທີ່ໃຊ້ເວົ້າກັນໃນແຄວ້ນມະຄົດ
  2. ພາສາມະຫາຣາສະຕະຣີ: ເປັນພາສາທີ່ໃຊ້ເວົ້າໃນແຄວ້ນມະຫາຣາສຕຣ໌
  3. ພາສາອັດຖະມາຄະທີ: ເປັນພາສາເຄິ່ງມະຄົດ ເອີ້ນອີກຢ່າງໜຶ່ງວ່າ ພາສາອາຣະສະປຣາກຣິຕ
  4. ພາສາເສົາຣະນີ: ເປັນພາສາທີ່ໃຊ້ເວົ້າໃນແຄວ້ນສູຣະເສນ
  5. ພາສາໄປສາຈີ: ພາສາປີສາດ ຫຼືພາສາຊັ້ນຕໍ່າ
  6. ພາສາອະປະພະຣັງສະ: ເປັນພາສາທີ່ປາກົດຮຸ່ນຫຼັງທີ່ມີໄວຍາກອນໄດ້ປ່ຽນໄປເກືອບໝົດແລ້ວ.

ສະນັ້ນ, ເມື່ອອີງຕາມຂໍ້ມູນຂ້າງເທິງນັ້ນ ຖ້າຈະເອົາຕາມທິດທັດສະນະຂອງທ່ານສາດສະດາຈານ ກຣີເອີສັນ(Professor Grierson)  ກໍໝາຍຄວາມວ່າ ພາສາປາລີກໍາເນີດມາຈາກແຄວ້ນມະຄົດ ແລະເມື່ອກ່ອນເອີ້ນວ່າ ພາສາມາຄະທີ ແລະຫຼັງມາຈິ່ງເອີ້ນວ່າ ພາສາປາລີ. ອີງຕາມຫຼັກການທາງພາສາສາດແລ້ວ ພາສາປາລີເປັນພາສາໃນຕະກູນ ອິນໂດອາຣະຍັນຍຸກກາງ (Indo-European language)  ເຊິ່ງເປັນພາສາທີ່ມີຮາກສັບ, ເຄົ້າສັບ, ການແຈກຄຳສັບ ແລະມີຄວາມໝາຍເລິກເຊິ່ງ. ສະນັ້ນ, ຄຳສັບໃນພາສາປາລີຄຳໜຶ່ງໆ ສາມາດແປອອກໄດ້ຢ່າງຫຼາຍຄວາມໝາຍ ເນື່ອງຈາກວ່າປະກອບດ້ວຍຫຼາຍຢ່າງແລະມີທີ່ມາທີ່ໄປຢ່າງພິດສະດານແລະອັດສະຈັນ.

ນອກຈາກນີ້, ທ່ານ ວິລເຮລ໌ມ ໄກເກີຣ໌ (Wilhem Geiger) ນັກປາດທາງພາສາປາລີຊາວເຢຍຣະມັນໄດ້ໃຫ້ທັດສະນະວ່າ ພາສາປາລີມີວິວັດທະນາການແຕ່ງໄດ້ 4 ຍຸກຕາມລັກສະນະຂອງພາສາດັ່ງນີ້:

  1. ຍຸກຄາຖາ ຫຼືຍຸກຮ້ອຍກອງ(ຄໍາກອນ) ມີລັກສະນະໃຊ້ຄໍາທີ່ພົວພັນກັບພາສາໄວທິກະເຊິ່ງໃຊ້ບັນທຶກຄໍາພີພຣະເວດ.
  2. ຍຸກຮ້ອຍແກ້ວ(ຄໍາທໍາມະດາ) ເປັນພາສາອິນໂດອາຣະຍັນສະໄໝກາງ ເຊິ່ງແຕກຕ່າງຈາກພາສາສັນສະກຣິດແບບຄຳພີພຣະເວດຢ່າງຊັດເຈນໃນພຣະໄຕປິດົກໃນຍຸກນີ້.
  3. ຍຸກຮ້ອຍກອງໄລຍະຫຼັງ ເປັນໄລຍະເວລາຫຼັງພຣະໄຕປິດົກ ໝາຍເຖິງຄໍາພີທີ່ແຕ່ງຂື້ນຫຼັງພຣະໄຕປິດົກເຊັ່ນ ມິລິນທະປັນຫາແລະຄຳພີວິສຸດທິມັກເປັນຕົ້ນ.
  4. ຍຸກຮ້ອຍກອງແບບປະດິດ ເປັກການປະສົມປະສານລະຫວ່າງພາສາຍຸກເກົ່າແລະແບບໃໝ່ ຍ້ອນວ່າຄົນທີ່ແຕ່ງສ້າງຄຳສັບໃໝ່ໆຂື້ນມາໃຊ້ ຕົວຢ່າງເປັນຄຳປະສົມແບບຍາວໆໃນພຣະໄຕປິດົກ.

ເນື່ອງຈາກວ່າ ພຣະພຸດທະອົງອະນຸຍາດໃຫ້ພຣະສົງໃຊ້ພາສາປາລີບັນທຶກຄຳສອນ ເຊິ່ງໃນຕອນນັ້ນ ມີພຣະສົງສາວົກບາງອົງຂາບທູນພຣະອົງວ່າ ຢາກໃຫ້ນຳໃຊ້ພາສາສັນກຣິຕເຂົ້າໃນການເທດສະໜາແລະບັນທຶກຄຳສອນ ແຕ່ພຣະພຸດທະອົງບໍ່ອະນຸຍາດ ແລະປັບອາບັດທຸກກົດຖ້າໃຊ້. ສາເຫດທີ່ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ໃຊ້ພາສາສັນສະກຣິຕບັນທຶກຄຳສອນ ເນື່ອງຈາກວ່າ ເປັນພາສາຂອງຄົນຊັ້ນສູງໃຊ້ກັນເປັນສ່ວນໃຫຍ່ ແລະຢ້ານຄົນທົ່ວໄປບໍ່ເຂົ້າໃຈທົ່ວເຖິງເວລາສະແດງທັມ, ສ່ວນວ່າພາສາປາລີ ເປັນພາສາທີ່ເຂົ້າໃຈກັນກັບທຸກຊົນຊັ້ນວັນນະ.

ເມື່ອເວົ້າເຖິງການທີ່ພຣະພຸດທະອົງໃຫ້ນຳໃຊ້ພາສາປາລີເຂົ້າໃນການເທດສະໜາສັ່ງສອນ ໂດຍບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ໃຊ້ພາສາສັນສະກຣິຕນັ້ນ ກໍບໍ່ໝາຍຄວາມວ່າຈະບໍ່ໃຫ້ໃຊ້ພາສາອື່ນ ເຊັ່ນພາສາທ້ອງຖິ່ນຂອງແຕ່ລະປະເທດ. ຖ້າເທດຢູ່ໃນບ້ານເຮົາ ແລ້ວໃຊ້ພາສາປາລີ ກໍຄົງຈະເປັນການຍາກທີ່ຄົນລາວເຮົາຈະເຂົ້າໃຈ ຖ້າຫາກບໍ່ໄດ້ສຶກສາຮ່ຳຮຽນ ຍົກເວັ້ນບົດສູດມົນໄຫວ້ພຣະ ພວກເຮົາຕ້ອງຮັກສາພາສາປາລີເອົາໄວ້ ເຖິງແມ່ນວ່າບາງວັດຈະມີບົດສູດມົນແປກໍຕາມ. ແນວໃດກໍຕາມ ເພື່ອຈຸດປະສົງເປົ້າໝາຍຂອງການເຜີຍແຜ່ພຣະສັດທັມຄຳສອນ ພຣະພຸດທະອົງກໍຍັງມີພຸດທານຸຍາດໃຫ້ສຶກສາຮ່ຳຮຽນພຸດທະວະຈະນະໃນພາສາແຕ່ລະທ້ອງຖິ່ນ ຫຼືປະເທດຂອງຕົນໄດ້ ດັ່ງປະກົດໃນພຣະໄຕປິດົກ ຈຸລະວັກກ່າວວ່າ: “ອະນຸຊານາມິ ພິກຂະເວ ສະກາຍະ ນິຣຸຕຕິຍາ ພຸດທະວະຈະນັງ ປະຣິຍາປຸນິຕຸງ ມີຄວາມໝາຍວ່າ: “ດູລາພິກຂຸທັງຫຼາຍ! ເຮົາອະນຸຍາດໃຫ້ພວກທ່ານທັງຫຼາຍສຶກສາພຸດທະວະຈະນະ-ຄຳສອນຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າໃນພາສາຂອງຕົນເອງໄດ້”.

ວິທີການຖ່າຍທອດຄໍາສອນຂອງເພິ່ນກໍເປັນວິທີຈື່ຈໍາສືບທອດກັນແບບປາກຕໍ່ປາກຕະຫຼອດມາເປັນພາສາປາລີ ຕໍ່ມາໃຊ້ບັນທຶກຄຳສອນຂອງພຣະພຸດທະອົງໃນພຣະໄຕຣປິດົກເຊິ່ງເປັນຄຳພີທີ່ບັນຈຸຄຳຂອງທາງພຸດທະສາສະໜາຝ່າຍນິກາຍເຖຣະວາດໃນປະເທດລາວ, ໄທ, ພະມ້າ, ກຳປູເຈຍ, ສີລັງກາ ແລະໄດ້ຖືກຂຽນລົງໃນຄຳພີໃບລານເທື່ອທຳອິດໃນ ພ.ສ.443 ກ່ອນ ຄ.ສ.ໃນປະເທດສີລັງກາໂດຍການໃຊ້ອັກສອນສິງຫົນບັນທຶກ, ສ່ວນພຸດທະສາສະໜາຝ່າຍມະຫາຍານແມ່ນໃຊ້ພາສາສັນສະກຣິຕ. ນອກຈາກພາສາປາລີຈະໃຊ້ບັນທຶກຄຳສອນທາງພຸດທະສາສະໜາແລ້ວ ນັກປາດແລະນັກວິຊາການທີ່ຮູ້ພາສານີ້ ກໍຍັງໄດ້ນຳໃຊ້ເຂົ້າໃນການບັນທຶກວິຊາການທາງການແພດແລະບັນທຶກວັນນະຄະດີອີກດ້ວຍ.

ຖ້າເວົ້າຕາມຄຳສັບແລ້ວ ສາເຫດທີ່ເອີ້ນວ່າພາສາປາລີ ຍ້ອນມີການວິເຄາະຄຳສັບວ່າ:  ພຸດທະວະຈະນັງ ປາເລຕີຕິ ປາລີ ມີຄວາມໝາຍວ່າ: ພາສາໃດຍ່ອມຮັກສາໄວ້ເຊິ່ງພຸດທະວະຈະນະ ເຫດນັ້ນພາສານັ້ນຊື່ວ່າ: ປາລີ ແລະເປັນພາສາທີ່ບໍ່ມີອັກສອນ ເຖິງແມ່ນວ່າບາງຄັ້ງຈະຖືກໃຊ້ອັນສອນເທວະນາຄຣີ (Devanagari) ແລະອັນກສອນພຣາມໝີ ແຕ່ນັກວິຊາການບໍ່ໄດ້ຢັ້ງຢືນໄວ້ວ່າເປັນອັນສອນພາສາປາລີ. ສະນັ້ນ, ເມື່ອເວລາພຣະພຸດທະສາສະໜາເຜີຍແຜ່ໄປແຫ່ງຫົນໃດໃນໂລກ ກໍຈະນຳໃຊ້ອັກສອນປະເທດນັ້ນໆບັນທຶກຖ່າຍທອດສຽງຂອງພາສາປາລີ ເຊັ່ນ ເມື່ອໄປທາງອັງກິດ ຫຼືຢູໂຣບກໍໃຊ້ອັກສອນໂຣມັນທີ່ບັນຍັດຂື້ນເພື່ອນຳໃຊ້ໂດຍສະເພາະ, ເມື່ອມາປະເທດລາວ ກໍໃຊ້ອັກສອນລາວ ເຊິ່ງເມື່ອກ່ອນແມ່ນໃຊ້ອັກສອນທັມລາວ ແລະໃນຍຸກມະຫາສີລາ ວິຣະວົງກໍໄດ້ມີການປັບຕົວອັກສອນລາວບາງຕົວໃຫ້ເຂົ້າກັບພາສາປາລີແລະສັນສະກຣິຕ ເພື່ອນຳໃຊ້ເຂົ້າໃນການສິດສອນພຣະສົງໃນໂຮງຮຽນປາລີ,​ເມື່ອໄປຮອດໄທກໍໃຊ້ອັກສອນໄທ, ໄປຮອດພະມ້າກໍໃຊ້ອັກສອນພະມ້າ,​ເມື່ອໄປຮອດສີລັງກາກໍໃຊ້ອັກສອນສິງຫົນ.

ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ລະຫວ່າງພາສາປາລີແລະສັນສະກຣິຕ ກໍມີຄວາມໃກ້ຄຽງກັນທີ່ສຸດ ມີບາງຄຳກໍຄືກັນ ແລະເປັນພາສາທີ່ມີອິດທິພົນຕໍ່ພາສາລາວເຮົາພໍສົມຄວນ. ມີນັກປາດທາງພຸດທະສາສະໜາແລະທັງເປັນນັກພາສາສາດ ຄືທ່ານອາຈານມະຫາຈັນຫອມ ເທບຄຳວົງ ໄດ້ໃຫ້ຄວາມເຫັນວ່າ: ພາສາລາວເຮົາມີຄຳສັບພາສາປາລີປົນຢູ່ປະມານ 65 % ແລະ ດ້ວຍເຫດນີ້ເອງ ການນຳສະເໜີບົດຮຽນພາສາປາລີໃນຄໍລຳວາລະສານນີ້ ຈິ່ງເຫັນວ່າມີຄວາມຈຳເປັນຢູ່ 2 ປະການຄື: 1. ເພື່ອສຶກສາພື້ນຖານພາສາປາລີທີ່ຫຼາຍຄົນຄິດວ່າເປັນພາສາຕາຍແລ້ວ (dead language) ໃຫ້ກັບກາຍມາເປັນພາສາມີຊີວິດຊີວາຂື້ນ(living language) ເພື່ອນນໍາໄປສູ່ການເຂົ້າໃຈພຸດທະວະຈະ ອັນເປັນຄໍາສອນຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ ເມື່ອພວກເຮົາມີໂອກາດໄດ້ຟັງເທດຈາກຄູບາອາຈານ ຖ້າບັງເອີນວ່າ ເພິ່ນແຊກຊ້ອນພາສາປາລີເຂົ້າໄປນຳ ກໍຈະໄດ້ເຂົ້າໃຈງ່າຍຂື້ນ, 2. ເພື່ອເປັນການສຶກສາຮຽນຮູ້ເທື່ອລະນ້ອຍໃນຮາກເຫງົ້າແລະທີ່ໄປທີ່ມາຂອງຄຳສັບໃນພາສາລາວທີ່ໄດ້ຮັບອິດທິພົນ ຫຼືຢືມມາຈາກພາສາປາລີ.

ສະນັ້ນ, ການເປີດປະຕູສູ່ການຮຽນຮູ້ພາສາປາລີຜ່ານຄໍລຳຂອງວາລະສານນີ້ ຈະນຳເອົາຜົນປະໂຫຍດຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງແກ່ທ່ານຜູ້ອ່ານທີ່ຮັກຫອມໃນພາສາສາດ ເຊິ່ງເປັນໜຶ່ງໃນຊັບສົມບັດທາງວັດທະນະທັມທີ່ຂາດບໍ່ໄດ້, ຈະເປັນການຟື້ນຟູໃຫ້ຮູ້ທີ່ໄປທີ່ມາຂອງເຄົ້າສັບທາງພາສາລາວເຮົານຳອີກ, ແລະຈະໄດ້ຮຽນຮູ້ການນຳໃຊ້ພາສາປາລີພື້ນຖານໂດຍບາງທີອາດຈະໄດ້ນຳສະເໜີປະໂຫຍກສົນທະນາພາສາປາລີຂັ້ນພື້ນຖານ, ການອະທິບາຍແລະວິເຄາະຄຳສັບສູ່ທ່ານຜູ້ອ່ານເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈເຖິງພຸດທະວະຈະນະ ອັນເປັນຄຳສອນຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ ແລະໃນຂະນະດຽວກັນ ຜູ້ຂຽນເອງກໍບໍ່ໄດ້ເກັ່ງກ້າຊຳນິຊຳນານທາງພາສານີ້ພໍປານໃດດອກ ແຕ່ຫາກມີໃຈຮັກທີ່ຈະແບ່ງປັນຕາມກຳລັງຄວາມສາມາດ ແລະຈະໄດ້ມີໂອກາດສຶກສາຄົ້ນຄວ້າພັດທະນາຕົນເອງ ເພື່ອນຳເອົາບົດຮຽນອັນລ້ຳຄ່ານີ້ມາສູ່ສາຍຕາຂອງພວກທ່ານ ໂປດໄດ້ຕິດຕາມອ່ານໃນສະບັບຕໍ່ໄປເລື້ອຍໆ.

_____
ເຄີຍອອກວາລະສານຄວາມສຸກ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.